Z historii biblioteki

Tradycja sanockich bibliotek sięga lat sześćdziesiątych XIX wieku, kiedy miasto liczyło około 3000 mieszkańców, a w monarchii austriackiej zaczął się tworzyć samorząd gminny. Wtedy to drukarz i wydawca, Karol Pollak, założył pierwszą księgarnię i wypożyczalnię książek. Z czasem dołączyły do nich kolejne biblioteki tworzone przez różne instytucje i stowarzyszenia. Były to biblioteki: gimnazjum (od 1889 roku), Towarzystwa Szkoły Ludowej (1895), Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1889). Znamienny jest fakt, że jedną z pierwszych instytucji, jakie powstały w Sanoku w dobie autonomicznej, była Czytelnia Miejska. W jej utworzenie zaangażowali się najpoważniejsi obywatele z burmistrzem dr Erazmem Łobaczewskim, proboszczem Bronisławem Stasickim, przemysłowcem Walentym Lipińskim. Burmistrz Łobaczewski otwierając Czytelnię 16 grudnia 1866 roku powiedział: "Dla każdego jest ona otwartą; bogaty obok ubogiego, ziemianin obok mieszczanina, inteligencja obok rzemieślnika, wszyscy znajdziemy tu miejsce. Zbliżeni do siebie poznamy się bliżej, czytając razem, rozmawiając między sobą, radząc się jeden drugiego, pokochamy się wzajemnie". Po odzyskaniu niepodległości, w okresie II Rzeczypospolitej bardzo dobrym księgozbiorem dysponowała również biblioteka 2. Pułku Strzelców Podhalańskich. Poza tym niemal każda instytucja publiczna poczytywała sobie za honor gromadzenie książek i ich udostępnianie swoim członkom. To nie przeszkadzało dwóm komercyjnym wypożyczalniom prowadzonym w latach trzydziestych przez Markusa Aschera i Szulima Feniga. Szacuje się, że sanockie biblioteki dysponowały przed 1939 rokiem księgozbiorem około 70.000 woluminów, a miasto liczyło wtedy 18.000 mieszkańców. Niestety, kataklizm wojenny również w Sanoku unicestwił biblioteki. Po wojnie, już w 1946 roku, rozpoczęła działalność publiczna Biblioteka Miejska. Niestety, nie zdołała ona ocalić nawet resztek historycznych księgozbiorów z dawnych sanockich bibliotek. Na szczęście udało się to bibliotece Muzeum Ziemi Sanockiej, która przetrwała wojnę, a później została wzbogacona książkami z dawnej biblioteki gimnazjalnej, 2. PSP, oraz dziełami konfiskowanymi okolicznym ziemianom. Z braku odpowiednich funduszy, po roku działalności, Biblioteka Miejska została połączona z uruchamianą właśnie Powiatową Biblioteką Publiczną. Kolejne dziesięciolecia to okres bardzo aktywnej pracy nad stworzeniem sieci bibliotecznej na terenie miasta i powiatu sanockiego. Ogromne zasługi położyła w tym długoletnia kierowniczka biblioteki Zofia Walciszewska. Aż do lat osiemdziesiątych sanocka książnica nie dysponowała własnym budynkiem. Dopiero w 1982 roku otwarto nową siedzibę biblioteki, w odremontowanej z ogromnym pietyzmem secesyjnej kamienicy, co jest wielką zasługą ówczesnego dyrektora biblioteki Władysława Harajdy. Od roku 1990 Miejska Biblioteka Publiczna w Sanoku jest samorządową instytucją kultury finansowaną przez budżet miasta Sanoka. W roku 2014 przeszła najwiekszy do tej pory remont w historii placówki. Za pieniądze z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego wszystkie pomieszczenia w budynku zostały przebudowane i wyremontowane. Zyskały nowy aranż, podłogi i oświetlenie. W budynku została zainstalowana winda dla niepełnosprawnych.